πολιτισμός · πολιτική

Εκπαιδευτικό σύστημα σε Φινλανδία και Ελλάδα… Καμμία σχέση

booksΣε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ (οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές. Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους. Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά. Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα. (Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν. Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως). Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα)αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία. Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση». Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο. Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους. Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς. Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό. Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση. Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες; Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση. Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή». Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία; Την απάντηση μας την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο κος Βουλγαράκης: «υπάρχουν βουλευτές που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες»!!! Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial. Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες! Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους. Οι Φιλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ’ όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους.

από email αγνώστου που «κυκλοφορεί»

Advertisements

30 thoughts on “Εκπαιδευτικό σύστημα σε Φινλανδία και Ελλάδα… Καμμία σχέση

  1. Αχ να ζούσα στη Φιλανδία! Τα δικά μου παιδάκια επίσης γυρίζουν με τις σάκες τους μέχρι το βράδυ. Πόσο δύσκολο είναι να μην ακολουθείς το ρεύμα…

  2. Πηγή: BBC – Καθημερινή-Φυσική4U, Δεκέμβριος 2004
    …………. apo do kykloforei!

    Στο σχολείο με τις κάλτσες : Το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας …..
    Posted by βz in Εκπαιδευτικά συστήματα
    anoixtosxoleio.wordpress.com

  3. Για μένα το τέλειο εκπαιδευτικό σύστημα είναι αυτό που εκμεταλλεύεται την ιδιοφυία του κάθε παιδιού ξεχωριστά είτε αυτή είναι τα μαθηματικά, είτε ο αθλητισμός, είτε η μουσική κτλ.

    Το σύστημα της Φιλανδίας δεν είναι το τέλειο απλά προς το παρών δεν υπάρχει καλύτερο.

    Πολυ ενδιαφέρον άρθρο

  4. Powerleader, επειδή ακριβώς δεν το θεωρούν τέλειο, θέλουν να το κάνουν τέλειο. Επειδή μένω Φινλανδία, θες να σου το περιγράψω μία;

    Όχι μόνο είναι ότι πιο τέλειο υπάρχει αυτή τη στιγμή στο θέμα μάθησης, αλλά δεν ωθούν το μαθητή μόνο στα γράμματα. Τι εννοώ; Στα σχολεία τους, κάνουν σε κάθε παιδί μετρήσεις σε όλα τα αθλήματα, Οπότε τα ταλαντούχα παιδιά, ανακαλύπτουν που έχουν ταλέντο και τα ωθούν στο συγκεκριμένο άθλημα. π.χ., χόκει, ποδόσφαιρο, στίβος κ.τ.λ.

    Έχουν ένα πολύ προσεγμένο σύστημα και μπράβο τους!
    Δυστυχώς σε εμάς δεν θα γίνει ποτέ δυστυχώς μόνο και μόνο επειδή δεν θέλουν να βγάλουν τα παιδιά από τα φροντιστήρια που οικογένοιες πληρώνουν εκατομμύρια κάθε χρόνο. Χάνοντες έτσι πολλούς και αθλητές και επιστήμονες που θα μπορούσαμε να βγάλουμε εμείς με ένα τέτοιο σύστημα όπως το Φινλανδικό.

  5. οι δικοι μας μαθητες κουραζονται πολυ για το τιποτα. Ειναι πολυ λυπηρο να διαβαζουν ολη μερα για να μην μπορουν να βρουν αργοτερα δουλεια 😦

    1. Δυστυχώς κουράζονται χωρίς λόγο. Καί άκουσα πρόσφατα ότι καταργούνται και τα laptop στους μαθητές 1ης γυμνασίου επειδή .. έπαιζαν παιχνίδια! Μήπως κανείς δεν του έδειξε πως να το αξιοποιήσουν; Και τα βιβλία αν δεν τους λένε να τα διαβάζουν, θα τα κάνουν σαίτες. Να τα καταργήσουμε μήπως και αυτά;

  6. ΕΙΜΑΙ 50 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑ…ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΕΝΑ.
    ,ΟΛΟΙ ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ,
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΩΡΑ ΠΗΡΑΜΕ ΧΑΜΠΑΡΙ ΤΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ, ΕΓΩΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΘΡΑΣΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ.
    ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΝΑ …ΑΝΤΙΓΡΑΨΟΥΝ ΑΛΛΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ,ΕΙΔΙΚΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ.
    ΕΠΙΣΗΣ ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ.
    ΕΣΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ.

  7. Να μιλήσω για αίσχος διαχρονικό και συλλογικό είναι λίγο.Μάθετε τα παιδιά σας ¨Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ¨ μόνο και αν περιμένετε να φτειαχτεί ποτέ ένα εργοστάσιο που να κατασκευάζει καρφίτσες να μου γράψετε.Στα 60 μου χρόνια και ακόμα σκέπτομαι για δουλειές αλλά ο νεοΕλλην δεν θέλεινα στίψει το μυαλό του για τίποτα.Πληρώνουμε την ανεπάρκεια των ¨τίποτα¨.

  8. είμαι μαθήτρια λυκείου και πριν απο λίγα χρόνια ήρθα απο την αμερική όπου ζούσα για να φοιτήσω στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή βλέπω πως έκανα το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου. Το ίδιο το κράτος αποθεί την νεολαία του. Ήδη έχω αρχίσει να σηκώνω κεφάλι και θα παλέψω για το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Για να μην σκέφτονται όλοι αυτό που σκέφτομαι εγώ και μισώ τα χώματα που πατάω- οτι έκαναν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής τους.

  9. Επειδή τα τελευταία χρόνια (καλώς ή κακώς) γίνεται συχνά αναφορά στο εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας , αξίζει να δούμε πόσες ώρες μαθημάτων παρακολουθούν οι μαθητές εκεί και να τις συγκρίνουμε με το δικό μας εκπ/κό σύστημα. Έχουν άραγε οι μαθητές της σκανδιναβικής αυτής χώρας περισσότερες ώρες από τους δικούς μας μαθητές,γεγονός που ενδεχομένως να δικαιολογεί και τα πρωτεία τους σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς;
    Η Συνέχεια εδώ: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=13135
    Είναι πολλοί οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα; Είναι λιγότεροι στην Φιλανδία; Το θέμα άνοιξε πάλι. Τελικά πόσοι είναι οι εκπαιδευτικοί;
    Η Συνέχεια εδώ: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=13009

  10. οι καθηγητες δεν τα παραδεχονται αυτα ομως..υποστηριζουν το λαθος ενω γνωριζουν πως με αυτο τον τροπο γινονται υποχειρια των «μεγαλων»..μας λειπει η επανασταση,το ανοιχτο μυαλο και η δημιουργικη διαθεση..αθλια αυτη η ελλαδα..

    1. Εντάξει,μάθαμε και πώς βγαίνουν πρώτοι.Σε διεθνής διαγωνισμούς σχηματίζουν ομάδες κάποιων μαθητών που τους «κόβει» παραπάνω και τους προετοιμάζουν παρατεταμένα και μόνο στο συγκεκριμένο θέμα απο εκπαιδευτές σε Πανεπιστημιακό επίπεδο.Όταν λοιπόν γίνεται ο διαγωνισμός ανάμεσα σε μαθητές Λυκείων αυτοί (αλλά οχι μόνο απο Φινλανδία) πρωτεύουν ενω φαίνονται ολοι οι άλλοι οτι είναι υποδεέστεροι.Κομπιναδόροι του κερατά!

      1. Τάκη, έχεις ζήσει μήπως στη Φιλανδία; θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα. Αυτό που περιγράφεις πάντως δεν το βρίσκω κακό. Είναι πάγια τακτική να επιλέγεις τους καλύτερους και να τους προτεοιμάζεις όσο καλύτερα γίνεται για να σε εκπροσωπήσουν. Και στον αθλητισμό το ίδιο ακριβώς γίνεται.

      2. όχι όμως οταν πρόκειται να διαγωνισθούν μαθητές λυκείου και το τι έχουν μάθει στο Λυκειο οπότε παράλληλα να εκπροσωπηθεί το δικό μας σύστημα (που σιγουρα δεν είναι το καλύτερο)Και για να γίνω σαφέστατος μιλάω για διαγωνισμούς EUSO.

    1. Πάντα μετά απο διαγωνισμούς,πρώτα τοπικούς-περιφερειακούς και μετά Πανελλαδικά.Με υλη και ασκήσεις του προγράμματος σπουδών οπως προβλέπεται…Και κάτι ακόμα.Στα μαθηματικά που διδάσκονται στα Γυμνάσια και Λύκεια μας είναι πολυ πιο προχωρημένα απο οτι διδάσκεται σε άλλες «προηγμένες» χώρες γιαυτό και έχουμε πρωτιές.Επαναλαμβάνω όμως οτι κάποιοι (οπως και κυρίως οι Γερμανοί) που διαλέγουν τους καλύτερους και τους εκπαιδεύουν σε campus κανενα 6μηνο «κλέβουν».Πέρσι στο euso είχε πρωτεύσει στην Ελλάδα Δημόσιο Λύκειο ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ πανελλαδικά (οχι και απο τις «πολυφερνες» και ακριβές περιοχές της χώρας μας).

      1. Ναι, καταλαβαίνω τι λες. Θα χαιρόμουν πολύ βέβαια να είχαμε ένα πραγματικά καλό εκπαιδευτικό σύστημα και ας μην κερδίζαμε ποτέ σε τέτοιους διαγωνισμούς.

      2. Γιαυτό σηκώνονται και φεύγουν τα παιδιά μας και διαπρέπουν στο εξωτερικό.Ολοι αναρωτιούνται γιαυτό….Κάπως ετσι δεν διαπρεπουν οι Ινδοι στην πληροφορική και σε σχετικές επιστημες, ενω στην χώρα τους υπάρχει «δράμα».Αλλά ας μην στεναχωριόμαστε που δεν γινόμαστε Φινλανδία.Στο κάτω-κάτω της γραφής οταν ημουνα νεώτερος και «έκανα καμάκι» στα νησιά καμιά Φινλανδή η Σουηδή αυτές ζήλευαν εμάς …Όλα έχουν ενα τίμημα τελικά 🙂 Καλό βράδυ.

      3. Το να μην υπάρχει ένα σύστημα που φροντίζει για τον καθένα είναι κατάρα για την κοινωνία. Ένα από τα λίγα θετικά είναι ότι ο καθένας μαθαίνει να ελίσσεται και να γίνεται δυνατότερος μόνος του. Για αυτό εμείς, οι Ινδοί, οι Πακιστανοί κλπ ξεχωρίζουμε από τον μέσο όρο όταν βρεθούμε σε μια περισσότερο οργανωμένη κοινωνία (βλέπε εξωτερικό).
        Καλό βράδυ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s